Önce durgun, sonra vurgun

’Eskiden Papazın Bağı ya da Çırpıcı Çayırı’nda oynanan futbol gibi; çağ dışı kalmış...’ Ali Sami Alkış’ın Star Gazetesi’ndeki köşeyazısı:

Eskiden Papazın Bağı ya da Çırpıcı Çayırı’nda oynanan futbol gibi; çağ dışı kalmış bir oyun vardı ilk yarıda...

Her ki tarafında orta alan futbolcuları, görev bölgelerindeki sorumluluklarını üstlenmeyince, maç omurgasız kaldı. Herkes kafasına göre takılmaya başladı.

Ancak ortada açık bir başı bozukluk olduğu için, topu alan istediği yere gidebildiği halde, gol pozisyonu oluşmuyordu. Tuhaf bir maçtı...

Dün Eskişehir’de oynanan karşılaşmada her iki takımın kalecisi de gülünç goller yedi.

Sezona çok kötü başlayan ve Avrupa’ya da veda eden Galatasaray, zor bir dönem geçirdiği için; bir şeyler yapma hevesiyle çırpınıyor gibi göründüğü halde, havanda su dövüyordu. Göz boyayan, yalancı bir gayreti vardı. Kaptan Arda ilk yarıda sotalı yerlerde gezinip duruyordu.

Lucas Neill; takımdaki bu tutarsızlığı farkettiği için, her dakika arkadaşlarına karşı öfke içindeydi. Sürekli birilerine bağırıyordu. Ama kendisi de, rakibe verdiği bir top yüzünden, neredeyse takımı yakıyordu.

***

Eskişehirspor iyi gününde olsa, Galatasaray’ın bu yalancı hareketliliğini cezalandırırdı. Ama iyi gününde değildi. Düşününki, ilk etkili şutunu 36.dakikada atabildi.

İkinci yarı, Galatasaray’ın can havliyle yaptığı ataklarına tanık oldu.

Arda, ilk yarıdaki kırgın ve somurtuk halinden sıyrılmış; sonuca etki etmek isteyen bir iştaha sahip olmuştu. Attığı golün hazırlanışı da, ona aitti...

Kısacası Galatasaray toparlandı, zaten gününde olmayan Eskişehir’i kendi manyetik alanına aldı. Oyunun kontrolü artık Cim-Bom’daydı.

İlk yarıdaki tutuk, sonuçsuz ve huzursuz futbol; herhalde son dönemlerde yaşanan talihsiz günlerin getirdiği tedirginlik yüzünden olmalı.

Dün geceki galibiyet umarız iyi günler için önemli bir kaynak olur.

Programlama : Hakan Bulut / Tasarım: Cizgionline.com